
การเดินทางที่จะพูดถึงครั้งนี้ เป็นการเดินทางที่ประทับในชีวิตครั้งหนึ่งก็ว่าได้ การเดินทางที่จะพูดถึงนี้เป็นการเดินทางไปจังหวัดตรัง เป็นจังหวัดจังหวัดที่ขึ้นชื่อว่ามีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงาม แต่การที่เราจะไปเที่ยวเราต้องหาเพื่อนที่รู้ใจกัน และมีสไตร์ที่คล้ายๆกัน เพราะที่ที่เราจะไปเราไม่ได้ไปแบบสบายๆ เราไปแบบเป๋หนึ่งใบ กับกล้อง 1 ตัว และเงินที่มีไม่มากนัก การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อเรานัดเจอกันที่สถานีรถไฟหัวลำโพง เรามากันพร้อมความสนุกก็เกิดขึ้นตั้งแต่ที่เจอหน้ากัน เราทักทายกันได้สักพักก็มีความคิดเห็นกันว่า เราจะนั่งรถไฟชั้นสามไป เพราะว่ามันถูก ได้เวลาขึ้นรถไฟ เราก็ลำเลียงขึ้นรถไฟทีละคน มองหาที่นั่งที่เหมาะกับกลุ่มของเรามากที่สุด และก็หากิจกรรมทำที่มีไม่มากนักที่จะทำในขณะที่อยู่บนรถไฟ เราใช้เวลาอยู่บนรถไฟนานมาก ประมาณ 13-15 ชั่วโมงได้มั้ง นั่งจนปวดก้นกันเป็นแถบๆ เปลี่ยนท่านู้นท่านี้จนไม่มีท่าจะเปลี่ยน จึงถึงที่ที่เรา

ตั้งใจจะมานั้นก็อคือ จังหวัดตรัง จำได้ว่าพอเราถึงสถานีรถไฟ เราทุกคนทั้งตื่นเต้นและดีใจ ดีใจที่จะได้ไม่ต้องนั่งรถไฟอีกเพราะเมื่อยกันทุกคน ลงรถแล้วก็ออกจากสถานีตั้งหลักกันสักพัก ก็ตกลงกันว่าจะไปหาอะไรกินกัน เราลงมติกันว่าเรามาที่ตรัง เราก็จะกินอาหารตรัง เราก็ไปนั่งร้านอาหารเล็กๆแต่คนเยอะมาก เราไปยืนรออยู่ไม่นานก็ได้นั่ง เราก็ถามเจ้าของร้านว่าเอาแบบที่คนตรังเค้ากินกัน เค้าก็จัดมาให้ ซึ่งมันเยอะมาก มากจิงๆ แต่เราก็กินหมด แล้วก็ไปหาที่เที่ยว แต่ก็ไม่รู้จะไปไหนก็เลยถามเจ้าของร้าน เค้าก็บอกม

าหลายที่ แต่เราคงไปไม่หมดภายในเดียว แต่เรายังมีเวลาอีกหลายวันที่จะไปเที่ยว เราไปทะเลแห่งหนึ่งจำชื่อไม่ได้ แต่สวยในความคิดของเราทุกคน พอเราไปถึงทะเลแล้วแบบมันสวยมาก อย่างว่าแหละคนมันอยู่ในกรุงไม่เคยเห็นทะเล เราใช้เวลาส่วนตัวในการถ่ายรูปเก็บความประทับใจกันอยู่นาน โดยที่ไม่ได้คุยกัน เราถ่ายรูปกันจนพอใจ ก็มานั่งพักคิดได้ว่าเรายังไม่มีที่นอน เราก็เลยต้องออกจากเกาะไปหาที่พักที่ถูกที่สุด แต่คุณภาพใช้ได้ เอาเป็นว่าการเดินทางไปเที่ยวในครั้งนี้เป้นการเดินทางที่ประทับที่สุดเลยก็แล้วกัน เพราะว่าเราสนุก มีเพื่อนที่เรารักไปด้วยมันทำให้ไม่เหงา สถานที่สวยประทับใจทุกที่ที่ได้ไป และที่สำคัญเที่ยวไทย เศรษฐกิจไทยรุ่งเรือง วู้ วู้
อยากไปตรังม่างอ่ะ ก้อย
ตอบลบอิจฉาวะ
ฝันไว้นนะนี้ ว่าจะไปอ่ะ
หง่ะเม้น ผิดอ่า
ตอบลบขอโทดทีก๊าบบ
นึกว่า หนึ่งฤทัย รอด อ่านะ อิอิ